EY! ALEMLERİN RABBİ ALLAHIM..

 

     ÖNCEKİ PEYGAMBERLERE VERİLEN MUCİZE VE FAZİLETLERİN BİRER BENZERİ VEYA DAHA ÜSTÜNÜ PEYGAMBERİMİZEDE VERİLMİŞTİR.

 

 

 

 

 

KIYAMET GÜNÜNDEKİ BÜYÜK ŞEFAAT  HADİSESİNDE,BÜTÜN PEYGAMBERLERİN MÜDAHALEDEN ÇEKİNMESİ VE BUNA EHİL OLMADIKLARINI BELİRTEREK MAHŞER HALKINI mUHAMMED ALEYHİSSELATÜ VESSELAM'A GÖNDERMELERİ DE, O'NUN HEPSİNDEN ÜSTÜN OLDUĞUNU GÖSTERİYOR.ŞU SAHİH HADİSLER DE AYNI GERÇEĞİ VURGULUYOR;

  <<BEN,ADEM'İN ZÜRRİYETİNİN SEYYİDİ VE EFENDİSİYİM.>>,<<BEN RABB'IN YANINDA ONLARIN EN DEĞERLİSİYİM>>,BEN KIYAMET GÜNÜNDE ADEM NESLİNİN SEYYİDİYİM.FAKAT BUNDAN DOLAYI KİBİRLENMEM.O GÜN,ŞEREF VE BÜYÜKLÜK BAYRAĞI BENİM ELİMDEDİR.BUNDAN DOLAYIDA KİBİRLENMEM.O GÜN ADEM VE DİĞER PEYGAMBERLER DE BENİM BAYRAĞIM ALTINDADIRLAR>>.(TİRMİZİ)<<BEN,ÖNCEKİLERİN VE SONRAKİLERİN EN BÜYÜĞÜYÜM.(TİRMİZİ)

 

<<ADEM:

__YÂ RABBİ! mUHAMMED HAKKI İÇİN BENİ AFFET,DEDİ.aLLAH TEÂLÂ:

__EY!ADEM BEN HENÜZ KENDİSİNİ YARATMAMIŞKANONU NASIL TANIDIN?DİYE SORDU.ADEM:

__YA RABBİ,BENİ KENDİ ELİNLE (VASITASIZ,ANASIZ-BABASIZ)YARATIP BANA RUH ÜFLEDİKTEN SONRA BAŞIMI KALDIRIP ARŞ'INA BAKTIM VE ONUN DİREKLERİNDE:(ALLAH'TAN BAŞKA İLÂH YOKTUR.MUHAMMED DE ONUN  O'NUN RESÛLÜDÜR),İFADESİNİN YAZILI OLDUĞUNU GÖRDÜM.O ZAMAN ANLADIM Kİ,MUHAMMED SENİN EN EN ÇOK SEVDİĞİN KULUNDUR VE SEVGİNDEN DOLAYIONUN İSMİNİ KENDİ İSMİNİN YANINA ALMIŞSIN,DEDİ.ALLAH TEÂLÂ:

 

__DOĞRU SÖYLEDİN,YA!ADEM.GERÇEKTEN,MUHAMMED EN ÇOK SEVDİĞİM KULUMDUR.MADEM Kİ ONUN HAKKIYLE İSTEDİN,BEN SENİ AFFETTİM.ÇÜNKÜ,MUHAMMED OLMASAYDI BEN SENİ YARATMAZDIM,BUYURDU>>(HAKİM)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

iMRÂN B. hUSAYN R.A.DEN:Resûl-i Ekrem buyurdu:

----Haya sadece iyilik getirir.Bunun üzerine Büşeyr b.Kâ'b:"HİKMETTE" VAKAR HAYADANDIR,MUHAKKAK AĞIR BAŞLI OLMAK DA HAYADANDIR,DİYE YAZILIDIR DEDİ.iMRÂNDA O NA:

----BEN SANA RESÛLULLÂH  S.A.V.DEN KONUŞUYORUM,SEN BANA KİTABINDAN

BAHSEDİYORSUN,dedi. (hadisi,Buhari veMüslim veEbu Davut rivayet etmişlerdir.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ZAHMET BUYURDUNUZ YA RESULULLAH!

Zahmet buyurdunuz Ya Resulullah!

Bir Osmanlı zabiti şiddetli bir savaş esnasında vurulmuş, ağır yaralanmış, kanlar içinde yere serilmiştir. Yanında birkaç askeri vardır, yaralarından kanlar fışkırmakta, son anlarını yaşamaktadır. Birden:

-Beni ayağa kaldırınız, der.

Askerler şehidlikle şereflenmiş sevgili kumandanlarının bu son arzusunu yerine getirirler, mecalsiz vücudunun kollarına girerler ve ayağa kaldırırlar.

Mübarek şehid, kısık bir sesle Kelime-i Şehadet getirir ve sonra:

- Zahmet buyurdunuz Ya Resulullah! diyerek son nefesini verir. (1)


Mukabele Edilmezse, Zalimin Hasmı Bizzat Hz.Allah'tır!

Erzurum'un büyük velîsi İbrahim Hakkı (k.s.) hazretlerini çocukken İsmâil Fakîrullah (k.s.) hazretlerine teslim ederler. İyi bir terbiye alması için çocukluğunun mühim bir devresini Fakîrullah hazretlerinin yanında geçiren İbrahim Hakkı hazretleri, bir gün eline aldığı bir testiyle çeşmeye gider, doldururken oraya gelen bir atlı:

-Çekil bakayım önümden be çocuk! diye İbrahim Hakkı hazretlerini azarlayarak atını çeşmeye sürer. O da testisini alıp bir kenara çekilmeye uğraşırken atını mahmuzlayan adam, onu bir köşeye sıkıştırır. Testisini bırakıp kendisini kurtarmak zorunda kalır İbrahim Hakkı hazretleri... Bu esnada at da üzerine basıp testiyi kırar. Ağlayarak hocasının huzuruna gelir ve:

-Çeşmeden su alırken atını koşturarak gelen biri, atını üzerime sürdü. Can havliyle kendimi kurtarmaya çalışırken testimi de tepeletip kırdı! der. Hocası sorar:

-Testini kıran atlıya sen bir şey söyledin mi?

-Hayır, der, hiçbir şey söylemedim.

-Çabuk git ve o adama bir-iki laf söyle, der.

İbrahim Hakkı hazretleri gider, çeşmenin başında atını tımar etmeye başlayan adamın yanına varıp bekler. Fakat bir türlü terbiyesini bozup da:

-Benim testimi niye kırdın zâlim adam?! diyemez.

Dönüp geldiğinde hocası Fakîrullah hazretleri sorar:

-Ona bir şeyler söyleyebildin mi?

-Söyleyemedim efendim; niyetlendim, lâkin bir türlü dilimi çevirip de ağır bir söz sarf edemedim! Hocası bağırır:

-Sana diyorum, çabuk git ve o adama bir şeyler söyle, mukabele et! Yoksa sonu felâket!..

İbrahim Hakkı hazretleri bu defa kararlı olarak koşup çeşmenin başına gelir. Bir de bakar ki, testisini kıran adamı, kendi atı, attığı çiftelerle çeşmenin havuzuna yuvarlamış, ölüsü yatmaktadır! Koşarak gelip, hocası İsmâil Fakîrullah hazretlerine bu vahim vaziyeti anlatır. Hocası bu hâle üzülür:

-Vah vah! Bir testiye bir adam! Üzüldüm buna doğrusu! der. Huzurundakiler bundan bir şey anlamadıklarını söyleyince, büyük velî şöyle îzah eder: 'O atlı adam, İbrahim Hakkı'ya zulmetti. Zulme uğrayan da tek kelimeyle olsun mukabelede bulunmadı, zâlimi Allâh'a havâle etti. Allâh Teâlâ'nın da gayretine dokunup zâlimi cezâlandırdı. Şayet İbrahim Hakkı da onun zulmüne karşılık verip, ona bir şeyler söyleseydi, ödeşeceklerdi. Fakat İbrahim, büsbütün mazlum oldu. Bense ödeştirmek için uğraşıyordum, maalesef muvaffak olamadım!'  (2)

 

  

 HZ.PEYGAMBER EFENDİMİZ (S.A.V.) BUYURUYOR;

 

 

 

 

 

 

  ARŞ ALTINDAN PEK HOŞ,PEK NARİN,PEK GÜZEL BİR RÜZGÂR ESMEĞE BAŞLAR.CENNETTEKİ AĞAÇLAR BAŞTA OLMAK ÜZERE HER ŞEY VECDE GELİR.HER ŞEYDEN O KADAR GÜZEL SESLER ÇIKAR VE HOŞ HOŞ KOKULAR GELİR Kİ,CENNETE GİRECEKLER BU GÜZEL SESLERDEN  DAHA HOŞ  BİR SES VE DAHA HOŞ BİR KOKU DUYMAMIŞLARDIR.